Krojenie

Staram się Chlipusi nie wyręczać, zresztą nawet gdybym chciała, to by mi się nie udało, gdyż Ona ma ogromną potrzebę wykonywania wszystkiego samodzielnie ;-) "Ja siama" to chyba słowo, które w ciągu dnia pada z jej ust najczęściej :)
Tak więc przyszła pora na naukę... krojenia. Niektórzy pewnie pomyślą dwulatka i krojenie - niezbyt udany pomysł. Nic mylniejszego :)

Najpierw rozpoczęłyśmy od przygotowania do nauki krojenia. Posłużył nam do tego zestaw zakupiony w Biedronce. W jego skład wchodzą owoce, warzywa, deska i nożyk:

Mamy tu ziemniaka, banana, cebule, pomarańczę, arbuza, zieloną paprykę, dynię, grzyba, winogrono, czerwoną papryczkę i pomidora.

A tak to wygląda:

A teraz czas na prawdziwe krojenie. Zośka postanowiła przygotować sobie małą przekąskę :)

Wybrała banana. Przygotowałyśmy deskę do krojenia oraz nożyk. Najpierw banana obiera:

Potem go kroi:

I się delektuje :)

Zwierzęta dzikie - dopasowywanie kart + wydawane przez zwierzęta dźwięki

Dziś możecie zobaczyć efekty wczorajszej pracy Zośki  - pracy bardzo wytężonej :-)
Działała ze zwierzętami dzikimi za Schleicha. Dopasowywała do nich karty. Dodatkowo zapoznałam Chlipusie z dźwiękami jakie wydają wybrane zwierzęta, dzięki zestawie kart z płytą "Odgłosy przyrody" z Wydawnictwa Harmonia. Ale po kolei ;-)

Standardowo podzieliłam pracę z kartami na 3 etapy, po 3 zwierzęta. Chlipka nazwała zwierzęta na fotografiach, wskazując na nie paluszkiem. Następnie dopasowywała zwierzęta do kart:

Następnie przyszła pora na pracę z płytą "Odgłosy przyrody"

Zośka uważnie przyjrzała się fotografiom dołączonym do płyty i wysłuchała po kilka razy, jakie dźwięki wydają wybrane zwierzęta dzikie.

Gdy w tle leciały odgłosy, prosiłam córkę, aby położyła figurkę danego zwierza na fotografię,

a następnie (cały czas wysłuchując odgłosów), aby odłożyła figurkę konkretnego zwierzaka do koszyka: 

                         Pamiętajcie, że dzieci najlepiej zapamiętują poprzez ruch i działanie :)

Proste ćwiczenia oddechowe

Celem ćwiczeń oddechowych są m.in.:
- wydłużenie fazy oddechowej, 
- usprawnienie aparatu oddechowego, 
- wyrobienie i utrwalenie prawidłowego toru oddechowego, 
- zwiększenie pojemności płuc, 
- umiejętność panowania nad strumieniem wydychanego powietrza,
- różnicowanie fazy wdechowej i wydechowej, 
- jako element relaksacji.

Dlatego już od najmłodszych lat warto takie proste ćwiczenia oddechowe wykonywać.
Staram się pokazać Zośce, że powietrze nalezy wdychać nosem, a wypuszczać ustami. Pomaga nam w tym np. piosenka "Baloniku nasz malutki" :)

 Dodatkowa bawimy się przy użyciu:

Wiatraczka

Foliowego woreczka

Piórka

Tasiemki

Praca z tymi materiałami zapewnia malcowi również fajne wrażenia dotykowe:

Krążki dotykowe z kształtami

Do przygotowania dotykowych krążków użyłam:
- podkładek pod napoje z Ikei (około 4-5zł za 6 sztuk)
- 0,5 m papieru ściernego (ok. 2 zł)

Odrysowałam wybrane kształty, przykleiłam do krążków i gotowe:

Zośka wodziła paluszkiem po kształtach (uruchamia pamięc dotykową, dzięki czemu lepiej zapamięta dany kształt):

Dotykała je całą rączką:

Zdjęła skarpetki, zrobiłyśmy tor i chadzała w tę i z powrotem:

A teraz zabawa dodatkowa.  Poprosiłam Chlipusie, aby wskazała paluszkiem i nazwała poszczególne kształty (koło, trójkąt, kwadrat, gwiazda, krzyżyk, kwiat):

Następnie rozłożyłam na dywanie takie same kształty, ale drewniane. Poprosiłam, aby córka dopasowała je do krążków:

Zaprzyjaźniamy się z kolorem czerwonym

Aby zaznajomić Zośkę z kolorem czerwonym skompletowałam dla niej kosz skarbów z czerwonymi przedmiotami znajdującymi się w domu.

W koszu tym (który również jest w kolorze czerwonym :) umieściłam m.in.: kwadrat z montessoriańskich puzzli, różne klocki, kokardę, paprykę, skarpetkę, bierdonkę, magnesy-literki, tasiemkę i sznurowadło, kubeczek, kulę, kredkę i farbkę w tubce, zabawkowe obcęgi, patyczki do liczenia.

Chlipka po kolei wyjmowała przedmioty z kosza, oglądała je, nazywała, dotykała... 

Powiedziałam jej, że one wszystkie są koloru czerwonego. Gdy któryś z nich nazywała, dodawałam "tak to jest biedonka i jest czerwona", "masz rację, to jest papryka i jest koloru czerwonego" itd.

Kolejnym krokiem było rysowanie i malowanie. Zośka otrzymała kartkę i rysowała czerwoną kredką:

Następnie malowała farbą w tubce z wbudowanym pędzelkiem:

Po czym porzuciła pędzelek i malowała palcami :)

Otworzyłam książkę o kolorach na kartkach poświęconych czerwonemu, Chlipusia wskazywała czerwone przedmioty i je nazywała: 

Na koniec najprzyjemniejsze - Zośka wącha i konsumuje paprykę :)

Kosz skarbów z czerwonymi przedmiotami będzie nam towarzyszył przez najbliższe parę dni. Potem zamienimy go na inny kolor - żółty, a następnie niebieski.