Przekładanie kasztanów przy użyciu łyżeczki

Zawitała kalendarzowa jesień, więc obowiązkowo udałyśmy się na spacer w poszukiwaniu kasztanów :) Zoś załadowała je na bagażnik swojego rowerka trójkołowca i migiem udałyśmy się do domu, by zrobić z nich użytek :)

Przygotowałam dla Chlipusi tackę, dwie miski szklane i łyżeczkę oraz zebrane kasztany. Pomoc ta zawitała na półce w zosiowym pokoju.

Spytacie po co tacka? Aby wszystko to można było sprawnie przenieść na miejsce pracy. I zyskać przy tym nową umiejętność- przenoszenia przedmiotu z miejsca na miejsce. Ważna jest tu również nauka porządku- każda rzecz ma swoje określone miejsce. Tacka ułatwia pracę z daną pomocą- kiedy dziecko chce pracować, to podchodzi do półki i po prostu bierze przygotowany na tacce materiał, a nie traci czas i energię na kompletowanie i szukanie potrzebnych elementów.

A więc do roboty :) Pokazałam Zośce jak można przekładać kasztany z miski do miski przy użyciu łyżeczki. I rozpoczęła swoją pracę :)

Następnie przesypywała kasztany z miski do miski:

Oraz usprawniała swoje paluszki dotykając je:

Pierścienie na poziomym kółeczku - nawlekanie poziome

Ta pomoc montessoriańska składa się z podstawy z trzeba zielonymi pierścieniami nakładanymi poziomo.

To kolejny etap w ćwiczeniach do nawlekania. Wymaga nie lada precyzji i koncentracji :)

Ćwiczy tzw. "midline crossing", czyli przekraczanie linii środkowej ciała. Jest to ważne ćwiczenie przed nauką czytania i pisania. Jest to proces, w którym dziecko uczy się naprzemienności i wykorzystuje lewą rękę do pracy po prawej stronie ciała i na odwrót. Przed rozwojem tej umiejętności dziecko zazwyczaj używa prawej ręki, by wykonywać czynności po swojej prawej stronie i lewej ręki, by wykonywać je po lewej stronie.

Pomoc tą wykonał dla nas Internetowy Dziadek :)

Drugi etap w ćwiczeniu do nawlekania

Tak jak i przy poprzednim poście o nawlekaniu, tą pomoc możecie również wykonać sami. Ja jednak użyłam tu przedmiotu zakupionego w internetowym sklepie mojebambino - geometrycznej wieży.

Chcąc wykonać tą pomoc samemu ponownie potrzebujemy kawałka drewna w kwadracie oraz walca- ale uwaga- tym razem cienkiego, a także nakładki- mozna użyć klocków. Maluch podejmuje najpierw próby nałożenia klocków w kształcie walca, następnie sześcianu.
Przykładowe zdjęcia jak pomoc taka powinna po wykonaniu wyglądać - fotki od Pani Anny Karpińskiej :)

Pierwsze próby można rozpoczynać około roczku.

Ja Zośce w tamtym okresie zdejmowałam klocki z wieży, zostawiając z początku tylko walce, następnie sześciany i Chlipka je nakładała.

Teraz kiedy jest już starsza pracuje z całą wieżą i wszystkimi klockami-figurami.

Pierwszy etap w ćwiczeniu do nawlekania.

Tego typu montessoriańską pomoc dla maluszka możecie wykonać sami w domu, odwiedzając uprzednio np. Castoramę. Lub tak jak ja- stworzyć ją z zupełnie niesłużących do tego przedmiotów (które za kilka złotych zakupiłam w mojej ukochanej Drewlandii).


W opcji pierwszej potrzebujemy kawałka drewna (o grubości ok.2-3 cm) w kształcie kwardatu; kilku centymetrów walca oraz kółek od karnisza. W drewnie wiercimy otwór i za pomocą kleju umieszczamy w nim walec na stałe. I gotowe :) Malec może już nakładać kółka od karnisza na walec, pokonując przy tym pierwszy etap w ćwiczeniach do nawlekania.
Oto przykład takiego wykonania - zdjęcie umieszczam dzięki uprzejmości Pani Anny Karpińskiej, mamy zakręconej na punkcie Montessori tak jak i ja :)

Ja z kolei użyłam przy Zosi takiego rozwiązania.

Zakupiłam w sklepie internetowym Drewlandia drewniany stojak na ręczniczki papierowe (5,50 zł) oraz drewniane wąskie bransoletki o średnicy około 7 cm (2,30 zł). I pomoc gotowa :)

Cały proces nauki nawlekania składa się z kilku etapów - to pierwszy z nich, a początkowe próby malec może podjąć już około 8-9 miesiąca życia (choć jest to oczywiscie sprawa indywidualna każdego dziecka). Ćwiczymy przy tym koordynację wzrokowo-ruchową oraz motoryką małą.

Zabawy konstrukcyjne - budowla z klocków

Zabawa konstrukcyjna jest to każda czynność zabawowa, w wyniku której powstaje określony wytwór.

Do zabaw konstrukcyjnych zalicza się te czynności, w toku których dziecko świadomie i intencjonalnie zmierza do zrobienia i uzyskania jakiegoś wytworu i dostrzega rezultaty swojego działania. Zabawy konstrukcyjne różnią się zatem od prostych czynności manipulacyjnych, gdyż nie są przypadkowe, mają cel, a dziecko poświęca im swą uwagę.

W rozwoju zabaw dziecka czynności konstrukcyjne pojawiają się bardzo wcześnie. Klocki są materiałem najczęściej wykorzystywanym w zabawach konstrukcyjnych.

 Budowle z klocków - etapy rozwojowe :

- początki zabaw konstrukcyjnych spotyka się u dzieci 1,5 - rocznych,

-  2-i 3 - latki szeregują klocki i ustawiają je najpierw pionowo w wieże( gł. 2 - latki), a potem poziomo w pociągi( 3 - latki),

- 4-latki ustawiają budowle dwuwymiarowe,

- 5- latki trójwymiarowe,

- 6- latki znowu budują konstrukcje dwuwymiarowe.

Najpierw dziecko stawia klocki jeden na drugim nieporządnie, a w 2 r.ż. uczy się stopniowo budować coraz wyższe wieże z klocków, które się nie przewracają -na podstawie własnych doświadczeń.

Około 13. - 16. miesiąca życia dzieci budują wieżę z 2-3 klocków. W 18 m-cu z 4-5ciu. W 24.-30. miesiącu życia z 8miu. Ale wiadomo nie ma co generalizować, bo jedne dzieci robią to szybciej, inne wolniej i każde rozwija się w swoim tempie. 

Zośka tak jak wszystkie malce bardzo lubi budować wieże z klocków. I czym mnie bardzo zaskoczyła - mając 19 miesięcy potrafi stworzyć budowlę z 8-9 klocków :) Ostatnio stawia je na podestach (miskach, drewnianych pudełkach) :)

wieża z 8 klocków

upss... coś się przechyla ;-)

kurczaki nie mogę w to uwierzyć - udało mi się z 9ciu ;-)

Budowanie wieży z klocków spełnia bardzo ważne zadania w rozwoju:
- uczy planowania, zmierzania do celu, wytrwałości, cierpliwości, 
- rozwija wyobraźnię przestrzenną,
- kształci sprawność motoryczną ręki, wyrabia poczucie ładu i estetyki.

Domowy sorter kształtów

Do stworzenia tego sortera potrzeba kartonu i klocków.

Pociełam stary karton na kilka części. Na każdej z nich odrysowałam wybrane drewniane klocki o różnych kształtach. Wycięłam i gotowe.

Zośka wylosowuje sobie któryś z kartonów, kładzie przed sobą, ja kładę przed nią potrzebne klocki, a jej zadaniem jest dopasowanie klocków do odpowiednich otworów w kartonie.

Z czasem można stworzyć kartony z większą liczbą otworów, na początek myślę, że trzy wystarczą.

To świetna zabaw rozwijająca m.in. koordynację wzrokowo-ruchową, motorykę małą, kształtująca myślenie i pamięć wzrokową.

Zwierzęta i odpowiadające im karty - dopasowywanie - objects with identical matching cards

Pamiętacie nasze zwierzęta wiejskie ze Schleicha?

Po raz kolejny są w użyciu. Wydrukowałam ze strony internetowej producenta obrazki figurek, zalaminowałam (polecam, gdyż w małych rączkach mogą ulec zniszczeniu) i tak powstały karty do dopasowywania.

Montessoriańskie karty (tu w opcji "dopasowywanek" dla maluszków) powinny mieć wymiary 14x14 cm.

Myślę, że koło 18 miesiąca życia można zacząć prace z dopasowywaniem obiektów do kart. Ważne, aby pierwsze karty były identyczne jak dany obiekt

(kiedy takie dopasowywanie nie będzie sprawiało dziecku już żadnej trudności, można przygotować karty przedstawiające podobne realne obiekty np. koń ze Schleicha i obrazek przedstawiający jakiegoś konia).

Zwierząt mamy 9, dlatego pracę tą podzieliłam na 3 etapy, za każdym razem po 3 zwierzęta i odpowiadające im karty.
Rozkładam przed Zosią 3 karty i kładę koszyk, w którym są 3 zwierzęta.

Nazywam po kolei zwierzęta i mówię np. "Zosiu weź z koszyka krowę i połóż ją koło obrazka" itd.

Jeśli po dopasowaniu całej trójki Chlipka wykazuje chęć, bierzemy się za następną trójkę zwierząt i jeśli dalej ma ochotę to za kolejną.

Po każdym etapie, dla utrwalenia proszę Zosię "Pokaż palcem, gdzie jest pies"

lub "Weź teraz kurę i schowaj ją do koszyka".

Dodatkowo po dopasowaniu kart do zwierząt, proszę Chlipusie, aby powiedziała mi, jaki dźwięk wydaje wskazane przeze mnie zwierze.